Na een bijzonder geslaagd jubileumzangfeest kijken we tijdens deze 76ste editie voluit naar de toekomst en die toekomst heet Vlaanderen. Laat daar geen twijfel over bestaan. De oude Belgische recepten werken niet meer. De federale regering bewijst dit dagdagelijks en met verve. De uitdagingen die op ons afkomen, vragen een doortastend beleid. Een meerderheid in Vlaanderen vraagt dit ook, maar krijgt het tegenovergestelde. Hoelang nog? Onze welvaart en ons welzijn staan op het spel.
Vlaanderen staat niet alleen. Ook onder meer Catalonië en Schotland willen vooruit en zien onafhankelijkheid meer en meer als enig alternatief voor een falend federaal beleid. Een nieuwe wind waait door Europa en Vlaanderen heeft de keuze: blijven aanmodderen of resoluut kiezen voor zijn toekomst. Voor het ANZ is de keuze duidelijk.
De toekomst van het Zangfeest ziet er mooi uit. Het aantal aanwezigen stijgt jaar na jaar. Hierbij ook telkens heel wat jonge mensen die niet langer te beroerd zijn om zich complexloos te uiten als Vlaming. We kijken dus vol vertrouwen uit naar de 76ste editie in een tot de nok gevulde Lotto Arena met vanaf de eerste noot een unieke sfeer van samenhorigheid. De regieploeg heeft er opnieuw een mooi en strijdbaar Zangfeest van gemaakt waar het publiek zich de longen uit het lijf kan zingen en de batterijen kan opladen.
Miel Cools, één van de grondleggers en decennialang boegbeeld van het kleinkunstgenre in Vlaanderen, neemt dit jaar definitief afscheid van zijn publiek. Graag willen we hulde brengen aan de man die in 1966 als eerste kleinkunstzanger op het Zangfeest optrad en dit steeds is blijven doen, ook toen dit niet zo evident was. Geen mooiere manier om Miel te danken dan met het zingen van zijn liedjes. Moeilijk zal dit niet zijn, want liedjes als ‘Boer Bavo’, ‘De soldaat’ en ‘Houden van’ zijn intussen tot ons collectief geheugen, tot ons muzikaal erfgoed gaan behoren.
